این روزها همه اسلام را یاری می دهند، شما چطور؟!

مسعود ده نمکی در جشنواره کن امسال

اصولاٌ من وقتی به دلیلی و توسط کسی یا چیزی از کوره در میرم، متأسفانه از فحش و الفاظ رکیک استفاده می کنم اما بیشتر اوقات دچار عذاب وجدان میشم. با خودم فکر می کنم شاید اون شخص یا چیز متعصب (عصبی کننده) یا خونواده اونا شایسته این الفاظ نباشن. این مورد خصوصاٌ در روزهای اخیر و به واسطه انتخابات و حوادث بعد از اون زیاد اتفاق افتاده. اما خوندن مصاحبه مسعود ده نمکی در سایت "نظام آباد" آب سردی بود بر روی آتش عذاب وجدانم، جایی که گفته بود:

"من خاطرم هست آقای رفيق‌دوست تعريف می‌کرد که روز 12 بهمن در جنوب شهر يکی از همين لات‌ها خودش را می چسباند به شيشه بليزر و جلوی امام (ره) شروع می‌کند به فحش بد دادن به شاه و رژيم گذشته. رفيق‌دوست می‌گفت: من به اين طرف می‌گفتم نگو، جلوی امام زشت است، اما امام گفت: چيزی نگو، ايشان هم اينجوری اسلام را ياری می‌کند. اين نگاه امام است..."

این رو برای این گفتم تا دوستان عزیزم بدونن این فحش ها و الفاظ و القابی که این روزها نثار مسؤولان نظان می کنن، همه و همه درراه یاری به اسلام هزینه میشه و نه تنها گناه نداره بلکه از اجر و ثواب دنیوی و اخروی هم برخورداره.
در ضمن این گل واژه گوهربار هم از زبان ایشون (مسعود ده نمکی) تلاوت شده. عقل ناقص من به عمق مطلب نتونست راهی پیدا کنه، شاید مال شما بتونه:
"...افکار من همان است که بود. من در « شلمچه» و «جبهه» به ضرورت زمان از شهدا حرف می‌زدم که آسمانی بودند و الان بنابر نياز امروز از رزمنده‌هايی سخن مي‌گويم که زمينی بودند.اين رزمنده‌ها برای آسمانی شدن يک مسير زمينی را طی مي‌کنند. وجه شهدا آسمانی بود چون به مقصد رسيده بودند ولی وجه رزمندگان چون در مسير رسيدن و شدن قرار دارند زمينی است..."